środa, marzec 8, 2017

Postępowanie egzekucyjne wobec kredytobiorcy – czego należy się spodziewać?

Postępowanie egzekucyjne wszczynane jest przez organ egzekucyjny po otrzymaniu wniosku o wszczęcie i przeprowadzenie egzekucji. Do wniosku dołącza się tytuł wykonawczy, jak również inne dokumenty, jeżeli jest to wymagane przez przepisy prawa. Wniosek o wszczęcie egzekucji musi zawierać szczegółowe określenie świadczenia, którego ma dotyczyć oraz sposób wykonania egzekucji. W jednym wniosku może się znaleźć wiele sposobów egzekucji, jakie bank życzy sobie zastosować wobec jednego dłużnika. Jeżeli bank nie może wskazać przedmiotów służących do zaspokojenia jego roszczeń, komornik powinien wezwać dłużnika do wykazania stanu swojego majątku.

Komornik nie powinien zajmować więcej ruchomości niż jest to potrzebne do zaspokojenia należności i kosztów egzekucyjnych. Strony powinny być obecne przy zajmowaniu ruchomości, ich obecność nie jest jednak bezwzględnie wymagana. Zajęcie ruchomości ma ten skutek, że rozporządzenie nią - dokonane po zajęciu - nie ma wpływu na dalszy bieg postępowania, a egzekucja z zajętej ruchomości (np. „sprzedanej” przez dłużnika) może być prowadzona również przeciwko nabywcy. Zasadniczo, komornik zajęte ruchomości pozostawia na miejscu, tj. we władaniu osoby, u której je zajął. Jednak może też złożyć je na przechowanie u innej osoby lub do depozytu sądowego.

W celu ochrony dłużnika i aby dać mu jeszcze szansę samodzielnego dokonania spłaty długu, przepisy egzekucyjne stanowią, że sprzedaż zajętych ruchomości następuje nie wcześniej niż 7 dni od daty zajęcia. Wyjątkiem jest sytuacja gdy ruchomość szybko ulega zepsuciu.

Innym rodzajem egzekucji jest licytacja, która jest ustnym przetargiem, w którego trakcie komornik oferuje uczestnikom licytacji sprzedaż ruchomości: cena wywołania w pierwszym terminie licytacji wynosi trzy czwarte wartości szacunkowej, w drugim zaś terminie połowę wartości szacunkowej. Ani w pierwszym, ani w drugim terminie sprzedaż nie może nastąpić po cenie niższej niż cena wywołania. Jednakże druga licytacja ma miejsce tylko w przypadku wyraźnego żądania wierzyciela, ma on bowiem prawo przejąć na własność zajętą ruchomość po pierwszej nieudanej licytacji. Jeżeli i druga licytacja nie przyniosła pożądanego skutku, tj. zajęte ruchomości nie zostały sprzedane, a wierzyciel nie ma ochoty ich przejąć, wówczas komornik umarza postępowanie co do nie sprzedanych ruchomości i w konsekwencji rzeczy zajęte zostają zwolnione od egzekucji.

Egzekucja z wynagrodzenia za pracę należy do komornika przy sądzie rejonowym, w którego okręgu dłużnik zamieszkuje lub przebywa na stałe. Komornik przystępuje do egzekucji z wynagrodzenia za pracę przez jego zajęcie. Kieruje on do zakładu pracy stosowną decyzję o zajęciu poborów, w której przedstawia podstawę zajęcia i wysokość egzekwowanego roszczenia.